คุณทราบหรือไม่ว่า เมื่อเรานำคนที่ระดับการมองเห็นปกติส่วนใหญ่ มาวัดค่าสายตาอย่างถูกต้องครบถ้วนตามหลักวิธีจะได้ค่าสายตาออกมาเป็นเท่าไหร่ ถ้าตอบว่า ค่าสายตาเป็น 0 เป็นคำตอบที่ผิด เพราะคำตอบที่ถูกต้องก็คือ สายตายาวโดยกำเนิด (Hyperopia) ต่างหาก

     สายตายาวโดยกำเนิด เป็นอาการผิดปกติทางสายตาอีกรูปแบบหนึ่ง เกิดจากความโค้งของลูกตาไม่พอดี ทำให้แสงโฟกัสเลยจุดรับภาพ เพียงแต่เมื่ออายุน้อย กล้ามเนื้อภายในลูกตา ช่วยดึงให้แก้วตาปรับตัว ทำให้โฟกัสกลับมาที่จุดรับภาพ จึงมองเห็นภาพได้ตามปกติ ต่อเมื่ออายุมากขึ้น กล้ามเนื้อภายในลูกตามีกำลังลดน้อยถอยลง ส่งผลให้กำลังการปรับโฟกัสลดลง อาการสายตายาวโดยกำเนิดจึงจะแสดงออกมา ซึ่งจะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับปริมาณสายตายาวโดยกำเนิดที่มีอยู่ในแต่ละบุคคล

     สายตายาวโดยกำเนิด แตกต่างจากสายตายาวตามอายุ ถ้าเป็นคนสายตายาวตามอายุ จะมองใกล้ไม่ชัดเมื่ออายุประมาณ 40 ปี แต่มองไกลยังชัดเจนปกติ ในขณะที่คนสายตายาวโดยกำเนิด จะมีปัญหาทั้งการมองใกล้ที่ไม่ชัดเจน และมองไกลก็ด้อยไปด้วย

อาการของคนที่มีสายตายาวโดยกำเนิด (อาการจะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับความผิดปกติของตาและอายุ)
* เด็กอายุน้อยก่อนวัยเรียน จะมีอาการตาเข เพราะต้องใช้กล้ามเนื้อตาในการเพ่งมองมากกว่าปกติ
* วัยเรียนถึงวัยรุ่น เด็กจะไม่อยากอ่านหนังสือ เพราะมองใกล้ไม่เห็น ในขณะที่มองไกลได้ดีพอควร
* วัยทำงานต้นๆ 20-30 ปี ปวดตาง่ายเวลาต้องเพ่งมองใกล้ หรืออ่านหนังสือ เล่นคอมพิวเตอร์ได้ไม่นาน ผิดกับคนวัยเดียวกัน มักมีผู้เข้าใจว่า เป็นอาการสายตายาวสูงอายุก่อนวัย
* วัย 30-40 ปี เริ่มมีอาการมองใกล้ไม่ชัด มองไกลมีปัญหาบ้าง อาจจะสวมแว่นเฉพาะเวลาอ่านหนังสือ
* วัย 40 ปีขึ้นไป มีปัญหาการมองใกล้โดยพึ่งแว่นมานานแล้ว กำลังของแว่นจะแรงกว่าที่ควรจะเป็นตามอายุ

เรื่อง : พญ. สุกานดา สวัสดิบุตร